Dostosowanie Zintegrowanego Centrum Komunikacyjnego w Poznaniu do potrzeb osób niepełnosprawnych

Abstrakt

Problemem badawczym jest udzielenie odpowiedzi na pytania, jak kształtuje się dostosowanie Zintegrowanego Centrum Komunikacyjnego (ZCK) w Poznaniu do potrzeb osób niepełnosprawnych. Wymagało to zbadania przestrzegania przepisów, zasad i procedur przez inwestora dotyczących dostosowania ZCK do potrzeb osób niepełnosprawnych, w tym zbadania, czy stosowane rozwiązania nie stwarzają sytuacji zagrożenia osób korzystających z obiektu. Do zweryfikowania problemu badawczego posłużyły: kwestionariusz ankiety oraz dortmundzka problemowa lista kontrolna. Badaniem objęto osoby niepełnosprawne korzystające z ZCK w Poznaniu. Próbę reprezentatywną stanowiły 83 osoby w różnym stopniu niepełnosprawności, w tym: 59 osób w stopniem lekkim, 21 osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym i 3 w stopniu znacznym. Do badania zostały zaproszeni respondenci - przypadkowe osoby niepełnosprawne korzystające z usług ZCK, które udzieliły odpowiedzi. Ankiety miały charakter anonimowy. Z analizy przeprowadzonych badań wynika, że osoby niepełnosprawne nie negują łączenia Galerii Handlowej z Dworcem Głównym, jednak podkreślają nieodpowiednie wykonanie obiektu pod względem architektoniczno-budowlanym. Badania wskazują również, że największą barierą dla osób niepełnosprawnych jest odległość, jaką muszą pokonać od kas do konkretnych peronów. Rozwiązaniem mogłoby być odpowiednie zagospodarowanie wolnej przestrzenie starego dworca, gdzie można usytuować kasy obsługujące wyłącznie osoby niepełnosprawne i ewentualnie ich opiekunów.