Czynniki różnicujące fakt i rodzaj kształcenia podejmowanego przez osoby w wieku 25+ w Polsce

Abstrakt

Kształcenie ustawiczne jako proces ciągłego doskonalenia i rozwijania swoich ogólnych i specyficznych kwalifikacji powinno być dziś powszechną strategią życiową każdego człowieka. Ekonomia, gospodarka i rynek pracy ulegają ciągłym przeobrażeniom, stąd bez odpowiedniego dokształcania się trudno nadążać za wszystkimi zmianami, zwłaszcza technologicznymi. Okazuje się jednak, że nie wszyscy ludzie są w stanie przystosowywać się do nowej rzeczywistości. W toku przeprowadzonego badania, stosując model regresji logistycznej, starano się sprawdzić, od jakich czynników zależy to, że niektórzy ludzie chętnie podejmują różnego rodzaju aktywności edukacyjne, a niektórzy kończą swoją edukację jedynie na szkolnictwie obowiązkowym. W celu znalezienia takich czynników, oprócz przeglądu literatury anglojęzycznej, przeprowadzono własne analizy statystyczne, w których posłużono się zbiorem danych na temat respondentów uczestniczących w ogólnopolskim badaniu panelowym Diagnoza społeczna. W toku analiz okazało się, że ludzie, którzy chętnie podnoszą swoje umiejętności, to przede wszystkim ci już dobrze wykształceni, aktywni życiowo, społecznie i zawodowo. W ten sposób luka między osobami wykształconymi a resztą społeczeństwa coraz bardziej się powiększa, co jednocześnie wskazuje, o jakie grupy ludzi, w ramach prowadzonej polityki społecznej i edukacyjnej, powinni szczególnie zadbać jej decydenci.