Biosorpcja metali ciężkich Cu II i Cd II z roztworów wodnych z wykorzystaniem odpadów papryki

Abstrakt

Celem pracy było wykazanie możliwości wykorzystania suszonych odpadów papryki do adsorpcji jonów metali Cu(II) i Cd(II) w różnych warunkach. Odpady papryki powstają w wyniku przetwórstwa w przemyśle spożywczym i mogą być potencjalnie stosowane do usuwania jonów miedzi i kadmu ze ścieków. Papryka zazwyczaj jest spożywana w postaci świeżych lub suszonych owoców oraz wykorzystywana jako naturalny środek aromatyczny w przemyśle spożywczym, ale także jako barwnik do wielu produktów spożywczych, takich jak powłoki produktów serowych, produkty pikantne, produkty mięsne, oleje itp. Znajduje również zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym i kosmetycznym. Przyprawę papryki dodaje się do suszonych zup, serów, chipsów i mieszanek przyprawowych. Papryka jest źródłem związków biologicznie czynnych, takich jak flawonoidy, karotenoidy, fenole, kapsaicynoidy i witaminy. Jej owoce zawierają żywice, pentozany, celulozę, białka, pigmenty barwiące, składniki mineralne, niewielkie ilości olejku eterycznego, a także alkaloid kapsaicynę, który nadaje im ostry smak. Nasiona zawierają nielotne oleje składają-ce się z trójglicerydów ( 60%), głównie kwasu linolowego i innych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Wszystkie te składniki wykazują korzyści dla zdrowia ludzkiego, właściwości antyoksydacyjne i inne, a także właściwości sorpcyjne w stosunku do jonów metali ciężkich. W pracy przedstawiono wyniki badań adsorpcji jonów metali Cu(II) i Cd(II) z roztworów wodnych w zakresie pH 2-5. Celem badań było wykazanie wpływu masy biosorbentu, stężenia jonów metali, pH, czasu kontaktu na izotermy adsorpcji metali i maksymalną pojemność sorpcyjną. Rezultaty wykazały, że jony miedzi i kadmu były wiązane przez wytłoki papryki, co potwierdzają również wyniki analizy FT-IR. Rezultaty wyraźnie sugerują, że wytłoki papryki mogą być potencjalnie wykorzystane jako efektywny biosorbent do usuwania jonów miedzi i kadmu z roztworów wodnych.