Kierunki przepływów kapitałowych we współczesnym międzynarodowym systemie walutowym

Abstrakt

Kierunki i wolumen kapitału inwestycyjnego przepływającego w gospodarce globalnej są immanentnie związane z uwarunkowaniami działania między-narodowego systemu walutowego. Model neoklasyczny, będący głównym punktem odniesienia dla ekonomistów badających współcześnie międzynarodowe przepływy kapitału, trudno uznać za odpowiednie narzędzie badawcze. Nie uwzględnia on specyfiki funkcjonowania współczesnego systemu walutowego, nie jest także w stanie objaśnić dominujących obecnie w gospodarce światowej przepływów o charakterze dwukierunkowym. Kapitał nie płynie od krajów nadwyżkowych, rozwiniętych i bogatych, które mają jego znaczące zasoby, do krajów deficytowych, rozwijających się i ubogich, cierpiących na jego niedobór. Współczesny system walutowy stworzył takie ramy działania, że kraje rozwinięte mogą być kapitałobiorcami netto, a rozwijające się - kapitałodawcami netto. Coraz mniej zasadne staje się zarówno badanie tzw. paradoksu Lucasa, jak i współczesnych międzynarodowych przepływów kapitałowych przy wykorzystaniu modelu neoklasycznego, który zdecydowanie zbyt mocno upraszcza otaczającą nas rzeczywistość.