Markowy produkt polskiej turystyki uzdrowiskowej. Założenia teoretyczne oraz praktyka kreowania tego produktu na przykładzie wybranych gmin uzdrowiskowych

Abstrakt

Gminy uzdrowiskowe w Polsce po okresie transformacji ustrojowej coraz lepiej organizują swoją działalność rozwojową. Dbają o swój wielokierunkowy rozwój, odpowiadając w ten sposób świadomie i celowo na wymagania zasad rozwoju zrównoważonego, zmieniające się i rosnące wymagania klientów, a także na konkurencję wewnątrz sektora na arenie krajowej (pomiędzy gminami i przedsiębiorstwami) oraz międzynarodowej. Postulat budowania markowego produktu turystyki zdrowotnej lub uzdrowiskowej jest przyjmowany jako konieczność i naturalny proces. Celem pracy jest analiza tego, w jaki sposób wybrane gminy uzdrowiskowe określają swoje predyspozycje i kierunki rozwojowe oraz jak próbują określać swoją markę. Analiza dowodzi raczej indywidualnego podejścia - gminy samodzielnie lub - rzadko - w niewielkich związkach wypracowują swoje koncepcje produktów, są świadome rynkowej rywalizacji, jak i tego, że ich starania w tej rywalizacji budują coraz lepszy wizerunek turystyki uzdrowiskowej jako całości. Omawiane gminy to Ciechocinek, Inowrocław oraz Uniejów.