Stabilizacja makroekonomiczna w strefie euro w latach 1999-2013

Abstrakt

Głównym celem artykułu była próba pomiaru procesu stabilizacji makroekonomicznej w strefie euro traktowanej jako całość oraz w poszczególnych gospodarkach należących do niej. Przedmiotem przeprowadzonej analizy empirycznej był proces stabilizacji makroekonomicznej w grupie jedenastu państw, które funkcjonują w Unii Gospodarczej i Walutowej od początku jej powstania, tj. Austrii, Belgii, Finlandii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, Luksemburgu, Niemczech, Portugalii i we Włoszech oraz w strefie euro traktowanej jako całość. W badaniu wykorzystano kwartalne szeregi czasowe dla okresu od pierwszego kwartału 1999 do trzeciego kwartału 2013 roku. Do analizy procesu stabilizacji makroekonomicznej posłużyły klasyczne miary statystyki opisowej oraz metoda porządkowania liniowego, która umożliwiła wygenerowanie rankingu krajów pod względem poziomu ich stabilności. Na podstawie przeprowadzonej analizy danych stwierdzono, że proces stabilizacji makroekonomicznej postępował najlepiej w gospodarce Austrii, w której odnotowano stosunkowo dobre wyniki w zakresie kształtowania się wszystkich ze stabilizacyjnych celów; dalsze miejsca w rankingu zajęły te państwa, które zaniedbały niektóre z celów polityki stabilizacji. Ponadto stwierdzono, że zagregowane wskaźniki dotyczące sytuacji gospodarczej całej strefy euro istotnie "maskują" różnice w kształtowaniu się poszczególnych zmiennych makroekonomicznych w krajach wspólnego obszaru walutowego. Oznacza to, że nie mogą być one podstawą wiarygodnej oceny sytuacji gospodarczej w poszczególnych krajach członkowskich.